40 hadis: Efendimiz'le 40 kere hasbıhal.. 
 
Efendimiz (sas) kainatın yaratılmasına vesile olan biricik Nebi-i zi-Şan'ımızdır. Böyle muhteşem özellik ve sıfatları olan biricik insanlığın huzur ve mutluluğu için elbette söyleyecek çok önemli söz ve ifadeleri olmalıdır. 
 
Kendisine, kendi manevi geleceğine, ahirete önem ve değer veren insanın böyle muhteşem ve muazzez insanın sözlerine değer verip ezberlemesi de elbette çok önemlidir. 40 hadis İslami gelenek içersinde çok önemli bir yere sahiptir. Bunun nedeni de hiç şüphesiz Efendimiz'in bu konuda buyurduğu hadislerinden kaynaklanmaktadır. Bunlardan en önemli iki tanesi şunlardır: "Ümmetimin din işlerinde faydalı kırk hadis ezberleyen, âlimlerle haşr olur." [Taberani] "Ümmetime iletmek üzere kırk hadis ezberleyene şefaat ederim." [İbni Adiy]

Bu sebeple Allah dostları Efendimiz'in zikrettiği müjdelere ulaşabilmek ümidiyle 40 hadisleri hem ezberlemiş hem de ezberletmişlerdir.

İşte sizler için seçtiğimiz 40 Hadis:

1- Men ehlesa lillahi erbaîne sabâhan zaherat yenabîu'l-hikmeti min kalbihî alâ lisanihî
Kim sadece Allah rızası mülahazasıyla kırk gün sabah namazını (cemaatle) kılarsa kalbinden lisanına hikmet pırlantaları akmaya başlar. (Müsnedüş- Şihab, 1/285)

2- El-hamrü ümmü'l-habaisi
İçki, bütün kötülüklerin anasıdır. (Nesâi, Sünen, 8,315)

3- İnnemâ mevdıu's-salâti mine'd-dîni kemevdıı'r-re'si mine'l-cesedi
Bedende başın yeri ne ise, dinde namazın yeri de odur. (El-Mu'cemü'l-Evsat, 2/383; Mecmeu'z-Zevaid, /292)

4- El-emânetü tecurru'r-rızka ve'l hiyanetü tecurrü'l-fakre
Doğruluk, rızkı; hıyanet de, fukaralığı çeker.

5- El-kanaatü malün la yenfedü
Kanâat, tükenmez bir sermayedir.

6- Felâ yağrisu'l-muslimu ğarsen, feye'kulu minhu insânun velâ dabbetün velâ tayrun illâ kane lehû sadakaten ilâ yevmi'l-kıyameti
Müslüman bir kişi bir ağaç diker de ondan, insan, hayvan veya kuş yerse, bu yenen şey kıyamet gününe kadar o Müslüman için sadaka olur. (Müslim, Müsâkât 10)

7- Niyetü'l mü'mini eblegu min amelihi
Mü'minin niyeti, amelinden daha etkilidir. (Ahmed b. Hanbel, Müsned)

8- Es'salatü nûru'l mü'min.
Namaz, mü'minin nûrudur. (Buhârî)

9- Matlu'l ganiyyi zulmün ve mes'eletü'l ganiyyi nârün
Zenginin, vâdeli borcunu vaktinde ödememesi zulüm; varlıklı kimsenin dilenmesi ise ateştir. (Ahmed b. Hanbel)

10- Er-rifku re'sü'l-hikmeti
Yumuşak davranma (rıfk), hikmetin başıdır. (Buhârî)

11- Kelimetü'l hikmeti dâlletü külli hakimîn
Hikmetli söz, hikmet arayan herkesin yitiğidir. (Buhârî)

12- El-Birrû hüsnû'l-hulki
İyilik, ahlâk güzelliğidir. (Nesâî, Sünen)

13- Es-selâmu kable'l kelâmi
Selâm, kelâmdan öncedir.

14- Husnu's suâli nisfu'l-ilmi
Güzel soru, ilmin yarısıdır.

15- Milâkü'd-dîni'l-verau
Dînin özü, günâh ihtimâli olan şeylerden sakınmaktır. (Ebû Nu'aym)

16- Keramü'l-kitâbi hatmühû
Yazının îtibârı, mührüdür. (imzâsıdır)

17- El-bereketü mea ekabiriküm
Bereket, büyüklerinizle birlikteliktir. (Hâkim, el- Müstedrek)

18- El-mer'ü alâ dîni halîlihî.
Kişi arkadaşının dini üzeredir.

19- Ed-duaü hüve'l ibadetü
Duâ ibâdettir. (Ahmed b. Hanbel, Müsned)

20- El-Kur'ânü hüve'd-devaü
Kur'ân, sırf devâdır.

21- Ra'sü'l-akli ba'de'l-îmâni bi'llâhi't-teveddüdü ile'n-nâsi
Aklın gereği, Allah'a imandan sonra, O'nun için sevmek, sevilmek ve insanlarla dost geçinmektir. (Mecmeu'z-Zevâid, 8/17; Biraz farkla, Beyhakî, Sünen, 10/109; Taberanî, el-Mu'cemü's-Sağîr, 2/21)

22- El-emânetü gınen
Güven, zenginliktir.

23- Ed-dînu en-nasîhatü
Din, nasihattir. (Buhârî, Sahîh, 1, 20)

24- El-idetü atıyyetün.
Vaat edilen, verilmelidir. (Ebû Nu'aym)

25- El-cemâatü rahmetün, ve'l-firkatü azâbün.
Cemâat, rahmettir; ayrılık azâbtır.

26- Er-rifku re'sü'l-hikmeti
Yumuşak davranma (rıfk), hikmetin başıdır. (Buhârî)

27- El'a'mâlü bi'n-niyât
Ameller niyetlere göre değerlendirilir. (Ahmed b. Hanbel, Müsned, 1, 25, 43)

28- El-mecâlisü bi'l-emâneti
Meclislerde konuşulanlar, emânet hükmündedir. (Ebû Dâvûd, Sünen, 4, 369)

29- Es-semâhu rabâ'hun ve'lusru şu'mun
Müsâmahakârlık kazançlıdır, güçleştirmek ise uğursuzluktur.

30- En-nedemü tevbetün
Pişmanlık, tövbedir. (Ahmed b. Hanbel, Müsned, 1, 376, 423, 433)

31- El-bezâu mine'l cefâi
Ağız bozukluğu (küfürbazlık), kabalıktandır. (Ahmed b. Hanbel, Müsned, 1, 501)

32- Men ğaşşenê feleyse minnâ
Bizi aldatan bizden değildir. (Ahmed b. Hanbel, Müsned, 2/50)

33- El-müsteşârü mü'temenün
Mü'min kendisiyle istişâre edilen, güvenilir kimsedir. (Buhârî, el-Edeb'ül-Müfred)

34- El-hayrü âdetün ve'ş-şerrü lecâcetün
Hayır, alışılmış bir davranıştır; şer ise, inatçılıktır.

35- El-hasebü'l-mâlü ve'l-keramü't-takvâ
İnsanın değeri malı ile; âlicenablığı ise, takvâsı iledir. (Ahmed b. Hanbel, Müsned)

36- Evvelü mâ yûdau fi'l-mîzâni el huluku'l-hasenü
Kıyamet günü mîzana ilk konulacak olan şey güzel ahlaktır. (Taberâni, el-Mu'cemü'l- Kebîr, 24/253)

37- İnne'd-dâlle ale'l-hayri ke-fâılihî
Hayırlı bir işe vesile olan, onu yapan gibidir. (Tirmizî, İlim, 14)

38- Lâ tüksiru-d-dahıke fe-inne kesrete'd-dahıki tümîtü'l-kalbe
Çok gülmeyiniz! Zira çok gülmek kalbi öldürür. (İbn Mace, Zühd, 19)

39- Es-sadakatü tutfiü'l-hatîete kemâ yutfiü'l-maü'n-nâre
Su nasıl ateşi söndürüyorsa sadaka da hataları öyle siler süpürür. (Tirmizi, İman, 8, İbn Mace, Zühd, 22)

40- Şerafü'l mü'mini kıyâmü'l-leyli ve ızzühü istiğnâühû ani'n-nâs
Mü'minin şeref ve itibarı, gecelerini ibadetle geçirmesinde; izzet ve haysiyeti de, gönül tokluğu içinde bulunup insanlara el açmamasındadır. (Müstedrek, 4/360)
 
 
Essalatu vesselamu aleyke Yâ Rasulallah...